Ręczność

recznosc_germanska nowa medycynaBiologiczna lateralizacja

Nasza biologiczna „ręczność” determinuje, po której stronie mózgu uderzy konflikt, oraz na której stronie ciała wystąpią objawy. Mówiąc innymi słowy – wiemy dlaczego objawy choroby pojawiły się albo po prawej, albo po lewej stronie ciała.  Biologiczna lateralizacja ustalana jest już w momencie podziału pierwszej komórki – zaraz po zapłodnieniu. To dlatego w przypadku bliźniaków jednojajowych jedno jest biologicznie praworęczne, a drugie – leworęczne.

To czy jesteśmy biologicznie prawo czy leworęczni może być ustalone przy pomocy testu z klaskaniem. Dłoń wiodąca (na górze) świadczy o tym czy osoba jest prawo czy leworęczna.

Zasady w “ręczności”:
1. osoba praworęczna reaguje na konflikt związany z matką / dzieckiem lewą stroną ciała
2. osoba praworęczna reaguje na konflikt związany z „partnerem” prawą stroną ciała. Partner to wszystko to, co nie jest związane z matką / dzieckiem – to może być mąż, przyjaciel, ojciec, rodzeństwo, ulubiony zwierzak, praca, przełożony, itd.
3. osoby leworęczne – reagują odwrotnie, czyli: – prawa strona – to strona matki / dziecka – lewa strona – to strona „partnera”

Unerwienie skrzyżowane i nie skrzyżowane: Powyższa zasada odnosi się do 3 części mózgu (móżdżek, łożysko nowego mózgu, kora mózgowa), w których występuje unerwienie skrzyżowane („X”) z mózgu do ciała – ośrodek sterowania w mózgu odpowiada objawom na organie po przeciwległej stronie, np. HH w prawej stronie w móżdżku – objawy na lewej piersi Powyższe nie dotyczy pnia mózgu, w którym występuje unerwienie nie skrzyżowane.

Przykład: –  móżdżek – unerwienie skrzyżowane „X”: praworęczna kobieta przeżywa konflikt „troski o dziecko”, a w jej lewej piersi rozwija się rak gruczołów mlecznych, ognisko Hamera pojawia się po prawej stronie w móżdżku.

Ustalenie biologicznej „ręczności” jest niezbędne do znalezienia DHS-u.

–> ZOBACZ HISTORIĘ MASZY I DASZY KRIWOSZLAPOW

7 odpowiedzi na „Ręczność

  1. 5 Praw Natury mówi:

    pytanie nadesłane e-mailem przez jedną z czytelniczek:

    Witam, nie mogę ustalić u siebie ręczności; raz klaskam prawą ręką od góry a raz lewą. Czy można ręczność zbadać jakoś inaczej?

    Jeśli chodzi o ręczność, to faktycznie nie jest nigdzie napisane co robić, jeśli nie można jej ustalić z pomocą testu z klaskaniem. Prowadząca seminarium GNM zaleciła w tym celu obserwację…
    Ja również jestem tego zdania.
    Jak to zrobić? Ja mam dwa pomysły, które wynikają z mojej – właśnie obserwacji.
    1. jeśli masz dzieci to czy możesz przypomnieć sobie którą piersią najchętniej i najczęściej je karmiłaś? na którym biodrze najchętniej nosiłaś dziecko? Ja ewidentnie – najczęściej przystawiałam do lewej, przytulałam zawsze do niej, nosiłam dziecko na lewym biodrze – do tej pory tak noszę, a cała prawa strona – była i jest otwarta na świat, czyli na tzw. “partnera”
    2. możesz obserwować swoje objawy – szczególnie mięśnie, kości – tych organów, które należą do mezodermy i ektodermy – tutaj – np. naskórek.
    podam Ci przykład: mój mąż chorował, ja za wszelką cenę próbowałam mu pomóc, liczyłam ciągle na to, że będzie z nim dobrze i objawy więcej nie wrócą. I kiedy one wróciły to dostałam bóli prawego barku (konflikt: jestem złą partnerką) i faktycznie wtedy czułam, że zawiodłam, że nie dałam rady mu pomóc. Ponieważ szybko dałam sobie spokój z zadręczaniem się to równie szybko pojawiły się objawy w PRAWYM barku.
    Takich przykładów mam już sporo (naskórek, mięśnie, oko, itd…) – wszystkie one potwierdzają, że jestem praworęczna.

  2. 5 Praw Natury mówi:

    Relacja nadesłana przez czytelniczkę:

    Też mam dylemat z ustaleniem ręczności u syna. Ręka prawa zdecydowanie dominuje przy wykonywaniu codziennych czynności, lecz test klaskania wskazał na biologiczną leworęczność. W wieku przedszkolnym chorował najczęściej na zapalenie oskrzeli i drobne przeziębienia. Później już nie chorował i teraz też cieszy się dobrym zdrowiem, więc na razie trudno ustalić tę ręczność na podstawie obserwacji objawów. Bardziej skłaniam się ku temu, że jest jednak biologicznie praworęczny, ponieważ zapalenie oskrzeli sterowane przez ośrodek po prawej stronie kory mózgowej występuje u praworęcznych chłopców w wyniku konfliktu “strach o rewir”. Gdyby był biologicznie leworęczny chorowałby na krtań. Tak więc, pewność w ustaleniu lateralizacji będę mieć dopiero po następnych, ewentualnych objawach, których synowi nie życzę – niech sobie jest zdrowy! 🙂

    Sprawa biologicznej ręczności u syna już się wyjaśniła. Pomogło nam w tym zniknięcie kurzajek z jego prawego przedramienia po wewnętrznej stronie – konflikt niechcianej rozłąki. Kurzajki znikały, stopniowo się zmniejszały w przeciągu tygodnia po przypomnieniu sobie konfliktu związanego z dziewczyną. Z tego wynika, że syn jest biologicznie praworęczny, ponieważ zareagował prawą stroną na konflikt, czyli tak jak praworęczna osoba reaguje na konflikty z osobami nie będącymi matką lub dzieckiem – prawą stroną ciała.

  3. 5 Praw Natury mówi:

    Kolejna relacja nadesłana przez czytelniczkę:

    To i ja dodam swoje trzy grosze nt. ręczności mojego syna. Zawsze zakładałam, że jest on praworęczny… A to dowód na to, że nie ma co zakładać, tylko trzeba bacznie obserwować.
    Ostatnio syn miał zaplanowane przedstawienie w przedszkolu – tańczenie poloneza na zakończenie zerówki. To, co pan od rytmiki oraz panie przedszkolanki wyprawiali przed przedstawieniem – przechodzi ludzkie pojęcie. Ćwiczyli i cisnęli te dzieci jakby to miało być wystąpienie w Parlamencie. Pan od rytmiki co rusz zaczepiał mnie w przedszkolu mówiąc, o tym, że syn nie chce tańczyć ani śpiewać, tak jak oni by chcieli. Śmiechu warte takie tresowanie. Ja się tym nie przejęłam – żałuję, że dopiero teraz dotarło do mnie to, że powinnam była już dawno syna wypisać z rytmiki, skoro nie przejawia talentów taneczno – piosenkarskich!
    W weekend poprzedzający przedstawienie syn mówił, że się denerwuje, martwił się czy pani przedszkolanka i pan od rytmiki będą zadowoleni z jego występu. Jak zobaczyłam go na przedstawieniu to wściekłość mnie ogarnęła na tą kadrę pedagogiczną z przedszkola – syn był spięty – cały wyprostowany, zaciśnięte pięści, widziałam, że jest w stresie, tańczył w wielkim spięciu i skupieniu. Generalnie przedstawienie było “sztywne”, wszystkie dzieci były spięte.
    Na następny dzień rano u syna – ból lewej stopy, lewego kolana + zęba trzonowego po lewej stronie. Nie będę tu rozpisywać się nt. konfliktów, bo nie o to chodzi. Chodzi bowiem o ręczność. Czemu lewa strona? Przecież powinna boleć prawa strona – czyli strona “partnera” (wciąż zakładałam, że syn jest praworęczny)… Mąż jeszcze próbował to tłumaczyć tak – “może syn panią przedszkolankę odbiera jako matkę”…
    Poprosiłam syna o zaklaskanie – lewa dłoń na górze. Poprosiłam jeszcze o zrobienie testu z trzymaniem dłoni na kolanach (opisałam ten test w “Pracowni”) – również lewa dłoń uderza w prawą. Czyli wg testu – syn jest leworęczny. Jego lewa strona ciała to “partner”, a prawa – matka/dziecko.

  4. 5 Praw Natury mówi:

    cyt. EwaD: Też mam dylemat z ustaleniem ręczności u syna. Ręka prawa zdecydowanie dominuje przy wykonywaniu codziennych czynności, lecz test klaskania wskazał na biologiczną leworęczność. W wieku przedszkolnym chorował najczęściej na zapalenie oskrzeli i drobne przeziębienia. Później już nie chorował i teraz też cieszy się dobrym zdrowiem, więc na razie trudno ustalić tę ręczność na podstawie obserwacji objawów. Bardziej skłaniam się ku temu, że jest jednak biologicznie praworęczny, ponieważ zapalenie oskrzeli sterowane przez ośrodek po prawej stronie kory mózgowej występuje u praworęcznych chłopców w wyniku konfliktu “strach o rewir”. Gdyby był biologicznie leworęczny chorowałby na krtań.

    Monika

    Też zastanawiam się jak to jest z tą ręcznością, czy test klaskania daje 100% pewność? W materiałach dostępnych na oficjalnej stronie nie ma w ogóle mowy o żadnych odstępstwach od tej zasady.
    Ewa to, co piszesz o synu, że klaszcze lewą ręką jako wiodącą, a objawy w ośrodku kory mózgowej wskazują na to, że jest praworęczny…jest to zagmatwana sprawa, ale musi być jakieś wyjaśnienie. Myślałaś o tym?

    Na marginesie – pisała dzisiaj do mnie Pani, która twierdzi, że jak siedzi – klaszcze lewą ręką, a jak stoi – prawą….

    EwaD:

    „Dłoń wiodącą, klaskającą, (najczęściej znajduje się ona nad dłonią, w którą osoba klaszcze) decyduje o prawo- albo leworęczności.” To cytat z dostępnej dla wszystkich strony
    http://www.germanska-nowa-medycyna.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=379&Itemid=233
    Moniko, jeśli „najczęściej” tzn. nie zawsze tak jest, że dłoń wiodąca wskazuje na biologiczną ręczność. Ustalenie lateralizacji u mojego syna na pewno kiedyś będzie możliwe na podstawie objawów. Wyjaśnienie przyjdzie z czasem. Zabrałam głos w tej kwestii, aby potwierdzić, że test z klaskaniem nie jest stuprocentowo miarodajny.

  5. 5 Praw Natury mówi:

    Zajrzałam dziś na stronę Davida Munnicha http://www.neue-mediz.in/index.php?option=com_content&view=article&id=26&Itemid=36 i przygotowałam parę wypisków z artykułu dot. ręczności:

    Test z klaskaniem pozwala określić ręczność, nawet w przypadku osób, które myślą, że są praworęczne, bo np. zostały nauczone pisania prawą ręką, posługują się nią na co dzień, jednak test z klaskaniem może wykazać coś zupełnie innego – że biologicznie są leworęczne.

    Test z klaskaniem nie jest jednak nieomylny, może wykazać, że jesteśmy praworęczni (prawa dłoń dominuje), a okaże się, że w lewej dłoni toczy się jakiś konkretny SBS np. nadgarstka lub program motoryczny i dlatego jest ona osłabiona i podczas testu pozostaje na dole.

    Dla osób, które klaszczą w pionie poleca się następującą metodę: obie dłonie kładzie się na nogi, po czym jedną ręką klaszcze w drugą, spoczywającą na nodze. Istotne w tym procesie jest oczywiście to, by odbywało się to instynktownie i nie zaczynało się od zastanowienia (robić bez zastanowienia i planowania).

    Inną metodą pomocną w określeniu ręczności jest metoda z dzieckiem tzw. “Baby test”. Wyobraź sobie lub zrób to: stań z dzieckiem twarzą w twarz. Które ramię przygarnia dziecko, do której piesi je przytulisz?

    Na marginesie: nie występuje coś takiego jak “oburęczność” i nie można zmienić ręczności na żądanie.

    Ciekawostka – osoba może również odczuć konflikt po obu stronach, np. 70% – dziecko, a 30% – partner i wtedy objawy pojawią się (ale będą miały różne natężenie) po obu stronach

  6. Barbara mówi:

    Metod badania lateralizacji jest mnóstwo. Oto niektóre, stosowane przez psychologów i logopedów:
    >>Katarzyna Goleman
    IV rok fil. polskiej (spec. logopedyczna)
    Marta Bogdanowicz :LEWORĘCZNOŚĆ U DZIECI

    – diagnoza lateralizacji: wiek, płeć badanego, wiedza o etapach rozwoju lateralizacji
    – ocena fenotypu: próby eksperymentalne, kwestionariusze, analiza wytworów, obserwacja, wywiad z rodzicami
    – ocena genotypu: charakter hipotezy- rozwój l. w ontogenezie, występowanie leworęczności czy oburęczności w rodzinie, czynniki patogenne w rozwoju prenatalnym, a także w czasie porodu i tuz po urodzeniu
    Ważna jest także diagnoza lateralizcji przeprowadzona przez psychologa- ocena lateralizacji, motoryki rąk i orientacji w lewej i prawej stronie schematu ciała i przestrzeni.

    Metody badania lateralizacji u dzieci
    OCENA DOMINACJI RĘKI
    E. Stier- (1911) zestaw tzw. wskaźników leworęczności. Wg niego tylko wybitnie leworęczne dzieci używają lewej ręki podczas jedzenia i pisania. Większa aktywność ręki lewej przy: gestykulacji, chwytaniu przedmiotów, rozdawaniu kart do gry.
    Czynności leworęczności:
    – rzucanie kamieniem
    – czyszczenie zębów
    – rzucanie i chwytanie piłki
    spontaniczne, lecz skomplikowane:
    – szycie
    – nawlekanie igły
    – czesanie grzebieniem
    – krojenie nożem

    A. Adler- (1929) wielki palec lewy leży wyżej niż prawy

    Próba Brauninga opisana przez A. Betnego (1925)- krążenie obiema rękami w tym samym kierunku, przy czym leworęczne osoby zwykle wykonują to na lewo

    W. Ludwig (1932)- wykorzystał klaskanie jako próbę do badania lateralizacji. U osób leworęcznych ręka wiodąca to lewa; znajduje się na górze, jest bardziej aktywna

    V. Prihoda- 16 prób
    1- splatanie palców
    2- zakładanie rąk (jedna z dłoni jest schowana pod ramię, druga zaś spoczywa na ramieniu i to właśnie ta jest wiodąca)
    3- rozdawanie kart
    4- wskazywanie lub grożenie palcem
    5- rzucanie i chwytanie piłki
    6- ostrzenie ołówka
    7- rozcinanie kartek książki
    8- klaskanie w dłonie
    9- krążenie rąk
    10- nawlekanie igły
    11- zapinanie guzików
    12- nawijanie wełny na młotek
    13- sięganie po przedmiot
    14- używanie młotka i innych narzędzi
    15- wielkość dłoni i palców
    16- próba dynamometru- i mierzenie siły każdej z rąk
    12 z 16- leworęczność

    R. Zazzo (1958)
    1- krzyżowanie ramion
    2- krzyżowanie dłoni
    3- chwytanie jednej dłoni
    4- odwracanie głowy
    5- ułożenie łokcia na dłoni
    6- diadohokineza (marionetka)
    7- mieszanie kart
    8- tasowanie kart
    9- rozdawanie kart
    10- podglądanie (przez dziurkę)
    11- naprzemienne zamykanie oczu
    12- celowanie
    13- zbieżność gałek ocznych
    14- gra w karty
    15- kopanie

    Próba rysowania domków- na pół zgięty arkusz papieru, drugą ręką na drugiej stronie.

    OCENA DOMINACJI OKA
    Próba Rosenbacha- badany celuje wyciągniętym kciukiem na drobny przedmiot znacznie od niego oddalony, tak by palec zakrywał ten przedmiot lub aby czubek kciuka pokrywał się z tym przedmiotem. Jeżeli badany zamknie wówczas jedno oko, a przedmiot nadal pozostaje zakryty, to oznacza, że patrzy on okiem dominującym.

    Manoptoskop- badany patrzy na badającego przez stożek dwoma oczami. Badający dostrzega jedno oko badanego wycelowane w mały otworek w stożku. Jest to oko wiodące.

    – zaglądanie jednym okiem do kalejdoskopu
    – celowanie strzelbą- badany mierzy do odległego przedmiotu

    OCENA DOMINACJI NOGI
    – bieg na łyżwach
    – figury taneczne
    – wchodzenie na krzesło
    – zakładanie jednej nogi na druga podczas siedzenia
    – odbijanie się w czasie skoku wzwyż
    – skakanie na jednej nodze
    – używanie hamulca nożnego podczas jazdy na rowerze
    – wsiadanie na rower
    – kopanie piłki
    – popychanie noga przedmiotu w czasie chodzenia
    – zgniatanie- „palący się ogień” na ziemi i zgasić go przez zgniecenie nogą
    – naśladowanie gry w klasy

    OCENA DOMINACJI UCHA
    wykrycie, gdzie schowany jest zegarek

    ZACHOWANIE PODCZAS PISANIA
    – postawy
    – organizacja ruchów pisania
    – napięcie mięśniowe
    KARTY- 32 karty, są wykładane raz jedną, raz drugą ręką – porównanie czasu rąk
    MARIONETKA- wykonywanie ręką wzniesioną i zgiętą w łokciu szybkich ruchów obrotowych dłonią, dzięki uruchomieniu nadgarstka. Ruchy obu rąk porównuje się pod względem precyzji i szybkości.
    LL- leworęczność; PL- oburęczność; PP- praworęczność

    czas lewej ręki- czas prawej ręki
    czas ręki dominującej = wskaźnik dominacji manualnej

    T. Matejcek
    1- korale i buteleczka- wrzucanie do buteleczki
    2- wkładanie kołeczków do otworów w desce
    3- klucz i kłódka
    4- wrzucanie piłeczki do pudełka
    5- próba zgniecenia pudełka- jaką masz siłę
    6- zepchnij moje ręce w dół (ze stołu)
    7- pokazywanie ucha, nosa…
    8- jak wysoko dosięgniesz
    9- klaskanie
    10- igła i nitka
    11- zacieranie rąk
    12- skrobanie marchewki
    P ukształtowana, wyraźna praworęczność
    P- słabiej ukształtowana praworęczność
    A dominacja nieukształtowana, niepewna
    L- słabiej ukształtowana leworęczność
    L ukształtowana, wyraźna leworęczność

    A.J.Harris (1958)
    1- naśladowanie czynności- rzucanie piłką, nakręcanie zegarka, wbijanie gwoździ, mycie zębów, czesanie głosów, otwieranie drzwi za pomocą klamki, trzymanie gumki podczas mazania, używanie nożyczek, cięcie nożem, pisanie
    2- równoczesne pisanie: na arkuszu leżącym pionowo badany ma równocześnie pisać obiema rękami cyfry 1- 12, trzymając w każdej ręce równej długości ołówek. Cyfry bez kontroli wzroku, w słupku
    3- pisanie nazwiska jedną i drugą ręką. Porównujemy czas i poziom graficzny.
    4- punktowanie- stawianie kropek w kratkach w ciągu 30 sekund, raz jedną, raz drugą ręką
    5- rozdawanie kart- rozdać 26 kart normalnej wielkości
    6- siła ręki- dynamometr
    7- próba obrysowywania kółek, ołówkiem kolorowym- większego i mniejszego
    INSKRYPCJA- ruchy palców i dłoni
    PROGRESJA- ruchy przemieszczające kończynę górna ze strony lewej na prawą
    DECYZJE WYNIKAJĄCE Z BADANIA LATERALIZACJI
    1- poziom rozwoju umysłowego
    2- model lateralizacji
    3- dominacja oka
    4- sprawność motoryczna obu rąk
    5- stan emocjonalny dziecka i współistnienie zaburzeń, np. jąkanie

    Ad. 1.
    Może być zbyt duże obciążenie przy przeuczaniu dziecka, które ma ograniczony zakres możliwości uczenia się.

    Ad. 2.
    Lateralizacja jednorodna: prawostronna
    lewostronna
    Lateralizacja niejednorodna: skrzyżowana
    nieustalona (słaba)
    Ad. 3.
    Korzystny jest stan dominacji oka i ręki po tej samej stronie ciała ze względu na konieczność koordynacji wzrokowo- ruchowej. Dominacja oka lewego wskazuje na potrzebę pozostawienia oburęcznego dziecka przy lewej ręce, dominacja oka prawego- podejmowanie prób do wdrażania ręki prawej.
    Ad. 4.
    To zależy od indywidualnej sprawności dziecka.
    Ad. 5.
    Współwystępowanie zaburzeń emocjonalnych oraz zaburzeń płynności –jąkania- jest przeciwwskazaniem dla przeuczania dziecka do prawej ręki. Przeuczanie jest bardzo trudne, obciąża układ nerwowy, może pogłębić te zaburzenia. <<

  7. Barbara mówi:

    P.S. Oczywiście – wszelkie próby „przeuczania” ręki z L–>P to nieodpowiedzialne, bezkrwawe, ale zwykle obfitujące w zaburzenia FUNKCJONOWANIA człowieka, operacje na mózgu. Ale podane metody ustalania lateralizacji (stronności) mogą się przydać. 🙂

Dodaj komentarz